ماموستا شیرکو بیکس از شاعران بزرگ کرد که به
عنوان «امپراتور شعر دنیا» لقب داشت، دیروز دار فانی را وداع گفت.
او جزو شاعران نسل دوم کردستان عراق و از هم نسلان عبدالله پهشیو، لطیف هلمت و رفیق صابر است.
شیرکو بیکس پر کار و خستگی ناپذیر که بیشتر به مفهوم ادبی جهانی در اذهان اهل فن جایی گرفته است و با آنکه در نقد، داستان و ترجمه توانایهایی در خور و شایسته بود، اما کار شعر، سرنوشت محوری قلم او را رقم میزد.
سختکوشی و پیگیری این شاعر جهانی در سیطره فرهنگ، ادبیات و شعر کوردی به او شخصیتی غول آسا و عاصی بخشیده است. شاعر چیره دست فارس زبان روزگارمان سیدعلی صالحی سالها پیش شیرکو بیکس را امپراتور شعر دنیا نامیده است.
در ۱۹۶۸ اولین مجموعه شعر شیرکو بنام مهتاب شعر منتشر شد . از جمله دفترهای شعر این شاعر میتوان از دو سرو کوهی، عقاب، رود، سپیده دم، آفات، کرکس، عطشم را شعله فرو مینشاند(مجموعه شعر بلند)، دره پروانهها، صلیب، مار و روز شمار یک شاعر، سایه و آزادی و این واژه بیآبرو نام برد که به زبانهای فرانسوی، ایتالیایی، سوئدی، عربی و غیره ترجمه و چاپ شده اند. همچنین از دیگر آثار او آئینههای کوچک (شعر) ، بامداد (شعر)، کاوهی آهنگر (نمایشنامه منظوم) ، پیرمردو دریا (همینگوی – ترجمه)، عرسی وخون (لورکا- ترجمه) رودخانهها (مجموعه داستان) ، کجاوه گریهها(شعر) ، مجموعه مقالات ، ترجمهها و … را می توان نام برد.در ایران نیز در مجموعههایی از او همچون منظومه بلند «دره پروانه» ترجمه و به چاپ رسیده است .
شیرکو بیکس در جامعه فرهنگی کرد، هموزن احمد شاملو در پهنای ادبیات معاصر فارس می باشد. شیرکو بیکس در سال ۸۸-۱۹۸۷ میلادی از دست «انگوار کارلسن» نخست وزیر سوئد جایزه جهانی «توخولسکی» مدال افتخار در ادبیات را دریافت کرد و همچنین در فلورانس ایتالیا، بزرگترین انجمن مدنی به او لقب «همشهری» داده است.بعضی از اشعار او انتخاب شده و در کتابهای درسی چند کشور برای تدریس گنجانده شده است.
شیرکو بیکس بیشک مانند حلقهای گره خورده در زنجیرهی خدایگان تاریخ ادبیات دنیا چفت شده است، خدایگانی مانند: لورکا، محمود درویش، نرودا، ریتسوس، داستایوسکی، شاملو، جبران خلیل و… که چنان بتی ستودنی در معابر استورهای ملل دنیا جاودانه خواهند ماند.
روحش شاد و یادش گرامی باد
او جزو شاعران نسل دوم کردستان عراق و از هم نسلان عبدالله پهشیو، لطیف هلمت و رفیق صابر است.
شیرکو بیکس پر کار و خستگی ناپذیر که بیشتر به مفهوم ادبی جهانی در اذهان اهل فن جایی گرفته است و با آنکه در نقد، داستان و ترجمه توانایهایی در خور و شایسته بود، اما کار شعر، سرنوشت محوری قلم او را رقم میزد.
سختکوشی و پیگیری این شاعر جهانی در سیطره فرهنگ، ادبیات و شعر کوردی به او شخصیتی غول آسا و عاصی بخشیده است. شاعر چیره دست فارس زبان روزگارمان سیدعلی صالحی سالها پیش شیرکو بیکس را امپراتور شعر دنیا نامیده است.
در ۱۹۶۸ اولین مجموعه شعر شیرکو بنام مهتاب شعر منتشر شد . از جمله دفترهای شعر این شاعر میتوان از دو سرو کوهی، عقاب، رود، سپیده دم، آفات، کرکس، عطشم را شعله فرو مینشاند(مجموعه شعر بلند)، دره پروانهها، صلیب، مار و روز شمار یک شاعر، سایه و آزادی و این واژه بیآبرو نام برد که به زبانهای فرانسوی، ایتالیایی، سوئدی، عربی و غیره ترجمه و چاپ شده اند. همچنین از دیگر آثار او آئینههای کوچک (شعر) ، بامداد (شعر)، کاوهی آهنگر (نمایشنامه منظوم) ، پیرمردو دریا (همینگوی – ترجمه)، عرسی وخون (لورکا- ترجمه) رودخانهها (مجموعه داستان) ، کجاوه گریهها(شعر) ، مجموعه مقالات ، ترجمهها و … را می توان نام برد.در ایران نیز در مجموعههایی از او همچون منظومه بلند «دره پروانه» ترجمه و به چاپ رسیده است .
شیرکو بیکس در جامعه فرهنگی کرد، هموزن احمد شاملو در پهنای ادبیات معاصر فارس می باشد. شیرکو بیکس در سال ۸۸-۱۹۸۷ میلادی از دست «انگوار کارلسن» نخست وزیر سوئد جایزه جهانی «توخولسکی» مدال افتخار در ادبیات را دریافت کرد و همچنین در فلورانس ایتالیا، بزرگترین انجمن مدنی به او لقب «همشهری» داده است.بعضی از اشعار او انتخاب شده و در کتابهای درسی چند کشور برای تدریس گنجانده شده است.
شیرکو بیکس بیشک مانند حلقهای گره خورده در زنجیرهی خدایگان تاریخ ادبیات دنیا چفت شده است، خدایگانی مانند: لورکا، محمود درویش، نرودا، ریتسوس، داستایوسکی، شاملو، جبران خلیل و… که چنان بتی ستودنی در معابر استورهای ملل دنیا جاودانه خواهند ماند.
روحش شاد و یادش گرامی باد
+ نوشته شده در چهارشنبه ۱۳۹۲/۰۵/۳۰ ساعت ۱۲:۵۹ ق.ظ توسط دلیرقادری
|
